نمیگوییم وحرفهایی هست برای نگفتن،حرفهایی که

 هرگزسربه ابتذال گفتن فرود نمی آورند...

وسرمایه ماورایی هرکس،حرفهایی است که برای

 نگفتن دارد،حرفهایی که پاره های بودن آدمی اند

وبیان نمیشوندمگرآنکه ...

                          مخاطب خویش رابیابند!!

یادت باشه 

یادت باشه عزیزم،دوست دارم همیشه

تو گفتی با نور عشق،زندگی زیبا میشه

یادت باشه دلم رو به دست تو سپردم

این عشق اسمونی رو هرگز ازیاد نبردم

یادت باشه که عشقم ازروی بچه گی نیست

نگاه کن که غم درون دیده ام

کجا بــودی وقتی برات شکستـم             یخ زده بود شـاخه گُل تو دستـــم

کجــا بـودی وقتــی غریبــی و درد            داشت مـن تنها رو دیوونه میـــکـرد

کجــا بودی وقتی کنـار عکســـات            شبا نشستم به هوای چشمـــات

کجا بــودی ببینی مــن میســـوزم            عیــن چشــات سیـاهه رنـگ روزم

ســـرزنشــــای مردمـــو شنیـــدم            هــر چــی که باورت نمیشه دیـدم

کنـــایه هــاشونــو به جون خریدم            نبــود ستــاره ام شبـا گریه چیـدم

کجا بودی وقتی اشکــام میریخت           خون جای گریه از چشام میـریخت

کجـــا بودی وقتـــی آبـــروم مـــرد           امــا به خـاطر چشات قسم خـورد

کجـــا بودی وقتی که پرپر شـــدم           سوختم و از غمت خاکستر شدم

سرگذشت من...

شده يه چيزی تو دلت سنگينی كنه....؟؟؟

...خيلی سخته آدم كسی رو نداشته باشه

...دلش لک بزنه كه با يكی درد دل كنه ولی هيچكی نباشه

...نتونه به هيچكی اعتماد كنه هر چی سبک سنگين كنه تا دردش رو به يكی بگه

...نتونه آخرش برسه به يه بن بست

...تک وتنها با يه دلی كه هی وسوسش می كنه اونو خالی كنه

...اما راهی رو نمی بينه سرش روكه بالا می كنه آسمون رو می بينه به اون هم نمی تونه بگه

خيری از آسمون هم نديده

پمعبودم سکوتم را از صدای تنهاییم بدان ..

نمیخوانم و نمیگویم چون درونم هیچ بوده

و تو آمدی برایم قصه هایی از عشق سراییدی

و به من قصه باران آموختی

میدانی قصه باران قصه شستن غمهاست

و درون انسانها پر از غم و تنهایی است

و نگاهم به باران تو افتاد

و ناگهان تمام تنهاییم را فراموش کردم

و به تو و داشتن تو میبالم ،

تنهاتر از یک برگ با باد شادیها مهجورم

و در آبهای سرورآور تابستان آرام میرانم

دیر گاهیست که تنها شده ام

قصه غربت صحرا شده ام

وسعت درد فقط سهم من است

بازهم قسمت غم ها شده ام

دگر آیینه ز من بی خبر است

که اسیر شب یلدا شده ام

من که بی تاب شقایق بودم

همدم سردی یخ ها شده ام

کاش چشمان مرا خاک کنید

تا نبینم که چه تنها شده ام....